"Martin Eden"

a rzeka gdzieś na niebios spocznie progu*

Doglądamy się nawet z księżyca.

W każdą noc zajdzie dalej niż my z jego razowej strony.

Przeciągani pod krwią, kilwaterem sezonowanego bólu i potu.

Dopóki refleksje.

Pani Stasiu, klimakterium, pod którym hajcują, zmienia się.

Teraz to tylko szastać emeryturą, umierać z pilotami kina domowego.

Czochrać się tak, żeby streszczało w szwach

ku pokrzepieniu zainstalowanych rozruszników.

____________

* Jack London