MARTWA JUŻ NATURA Z KICZEM W TLE

MARTWA JUŻ NATURA Z KICZEM W TLE

Sundown, dazzling day,

Go through my eyes.

But my eyes turn within,

Only see,

Starless and bible black.

Starless, King Crimson

pewnego dnia oglądałem zachód słońca czterdzieści trzy razy -

powiedział mały książę - nie

jestem mały nie jestem

księciem

ostatni książę którego pamiętam

miał na imię ozzy i już

nie żyje. czy to obciach być

co niedzielę

w zborze śpiewać psalmy

i słuchać

z uwagą i otwartą Biblią

na kolanach pastora /czasem zostawiam

okulary w domu i wówczas otwieram Pismo

na dowolnej stronie/ i być jednocześnie

chwilami fanem ozzy’ego i iommi’ego. nie wiem i nie

o tym miało być nie

o ozzym jeżeli już o muzykantach to o robercie

i dylanie thomasie i starless and bible black.

późnymi popołudniami wczesnymi wieczorami

tuż przed wrześniową nocą pełną

cykania świerszczy w chłodnej dziurze po

starej jabłoni staję w kuchennym oknie i zastygam

w ciszy nawet nie patrząc

zwyczajnie gapię się na zachód drgającego

słońca czasami próbuję

zamyślić się nad czymś konkretnym ale

nie bo jest

niemożliwe niebo

dookoła

niemożliwej pomarańczy i są smużki smugi

ciemno zbitych chmur. czasem nie wiedzieć

czemu lecą mi łzy bezrozumnego zachwytu

i pomimo unoszącego się w powietrzu cholernego

kiczu czuję że lada moment zabraknie

mi oddechu. zaraz po wczorajszym zmierzchu myślałem o

świętej hildegardzie

von bingen ale że nie przepadam za jej słonecznymi wizjami

i muzyką włączyłem palestrinę - sicut cervus desiderat 

jak łania pragnie wody ze strumieni, tak dusza moja

pragnie Ciebie, Boże

i zapragnąłem prócz Boga paru rzeczy

na przykład żebym mógł usiąść w pyle

ulicy kamiennej i szukać piorunów które

jeszcze nie stały się

belemnitami. żebym mógł bawić się nurkować

w trawie patrzeć na dominika

łowiącego ryby w rzece płynącej przez las

żebym mógł siedząc na stole jeść krupnik

i wpatrywać się w komin który jadł

chmury.