Marzycielu...
Marzycielu trochę zagubiony, trochę śmieszny...
Dla ludzi przypadkowo spotykanych na zawsze nieistniejący...
Oni są tak daleko, daleko, słów twoich nie słyszą, a może byli towarzyszami dróg kiedyś porzuconych?
Schroniłeś się w chłodnej altanie, teraz przyzywasz deszcze z owych lat, które tak beztrosko przeminęły...
W labiryncie woni kwiatów, drzew z dalekich krain, gór, których nigdy nie dotkniesz, kropel unoszonych przez łagodny wiatr, ukryły się słowa szeptem wypowiadane, a ty słowa jak perły w dłonie otwarte chwytasz...
I powtarzasz myśli tajemne dalekich gór, wyżyn nieba, liści przez zuchwałą jesień z drzew zerwanych..
A kiedy zmierzch w ciemności cię ukołysze, usłyszysz muzykę nektarów późnej wiosny...
-----------------------------------------------------------------------------------------------------
Obrazy i refleksje z lipca 2025
Komentarze (8)
Piękny ten wiersz
Czuję w nim trochę żalu ale również nadziei
Tak odbieram świat
Moews to i podobnie mam
Aeliora Depresja+ odrobina światła słonecznego, które sączy się przez styropian białych chmur...a ziarna piasku od tysiącleci unoszone przez wściekły wiatr wpadają do sklepów i stają się jedynym pieniądzem, pieniądzem wymarzonym
przez tych, którzy chcą na pajęczynach zbudować stabilne czasu złapanie za kołnierz i wakacyjne " usennienie"...Nie zapominajmy, że najważniejsze ziarenko piasku pochodzi z Sahary, a tak naprawdę z muròw miejskich dawnego Timbuktu...Jeżeli naprawdę chcecie życie spędzić na wiecznym poszukiwaniu, wynajmijcie starą łajbę i wyruszajcie w górę Amazonki...Kiedyś znajdą was pracowite piranie...Jeśli wybierzecie ciągłość i trwałość, pozbierajcie z podłogi, to co przyniósł grożny huragan.. A następnie życie jak preparat połóżcie pod mikroskopem...Letnie światło założyło papierową maskę zakupioną na targowisku w Wenecji...
Moews Może właśnie dlatego światło nigdy nie świeci jednakowo. Raz przebija się przez chmury, a innym razem gubi się między ziarnami piasku. Nie wszystko co niesie wiatr jest stratą .Czasem przynosi to, czego sami nie potrafilibyśmy odnaleźć. A życie pod mikroskopem wciąż pozostaje tajemnicą, bo najważniejsze rzeczy nie mieszczą się w żadnym obiektywie.🩷🫰🫶
Aeliora Obiektyw teleskopu warto skierować ku obiektom niespodziewanym, a może lepiej szukać w nim odbicia własnej źrenicy...? Ziarna piasku przemierzają świat.. I tym jest życie....
Moews czy ja wiem czy warto .
Samo przyjdzie:)
Aeliora Masz rację
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania