Matylda
Matylda była dość specyficzna kobieta, nie lubiła opowiadać o sobie, wolała słuchać, była nad wyraz nieśmiała, co czasem było jej zaleta a innym razem juz niestety wada, miała wielkie marzenia i mnóstwo obaw, bała się wielu rzeczy, przede wszystkim skomplikowanych spraw, których nie potrafiła załatwić, pragnęła prawdziwego szczęścia, miłości, której nie mogła się doczekać a zarazem robiła wszystko, żeby odwlec ja w czasie ( o ile to możliwe w ogóle ) . Mimo tego wszystkiego , Matylda nie mogła narzekać na brak zainteresowania jej osoba , jednak każda relacja z mężczyzna była intrygująca , skomplikowana , ale tez niewinna i pełna zaskakujących zakamarków, które otwierały w jej duszy coraz to nowsze uczucia , których nigdy wcześniej nie doświadczyła .. Często , gdy nie mogła zasnąć uciekała myślami gdzieś bardzo daleko , skąd pózniej strasznie cieżko było jej wrócić. Świat , w którym wtedy była był dla niej idealny , tak fascynujący, ze gdy czuła, ze musi juz wracać do rzeczywistości była ogromnie rozczarowana i zawiedziona, ze jej cudowny świat jest tylko wyimaginowany.. Tego wieczoru nie było inaczej, leżąc na łożku , zamknęła oczy i marzyła, marzyła, nie przestawała nawet na chwile, wiedziała , ze to jej czas, ze nikt jej tego nie zabierze, ze w tym miejscu jest po prostu szczerze szczęśliwa.. ale szczerze wcale nie znaczy naprawdę. Matylda zaczęła sie zastanawiać nad tym co jest dla niej w życiu ważne, długo nad tym myślała, bo dla jednych będzie to rodzina, dzieci, kariera, przygoda czy pieniądze, ale nie dla niej, dla tej dziewczyny ważne było to , żeby być w porządku wobec innych ludzi, żeby po prostu być dobrym człowiekiem , ponieważ wiedziała, ze dobro zawsze wraca, czasem szybciej, czasem wolniej , ale zawsze , taka karma ... Matylda często nie rozumiała otaczającego ja świata, niektórych ludzi, była przekonana, ze ulepiona została z zupełnie innej , jakiejś dziwnej , niespotykanej gliny, bo kompletnie nie mogła dopasować swojego puzzla do tej skomplikowanej układanki , próbowała, ale w żaden sposób nie pasował. Wtedy zaczęła się zastanawiać czy koniecznie musi być ten decydujący, ostatni element, który tak naprawdę wszystko zakończy, wszystko przestanie być ważne , po prostu stanie się niczym... Matylda nie była gotowa na taki finał , nawet bała się o tym myślec , wiec przestała , jednak gdzieś w środku czuła, ze ten moment , w którym będzie musiała się z tym zmierzyć jest coraz bliżej, ze zbliża się nieubłaganie .. W całym swoim życiu, dla niektórych juz dosyć długim , zeby dojść do pewnych wniosków , dla innych zbyt
krótkim , ażeby Matylda mogła wiedzieć cokolwiek o życiu, była przekonana o jakimś planie stworzonym specjalnie dla niej, o planie tak dopracowanym , ze każdy dzień był szczegółowo opisany przez jego autora , i tu właśnie powstało w jej głowie pytanie : kto to jest, kim jest autor tego planu, a może on wcale nie istnieje a jego wyobrażenie to tylko chęć usprawiedliwienia samej sobie wszystkiego co do tej pory Matyldzie się nie udało .. Mysli nie dawały jej spokoju, kłębiły się w jej głowie, nie mogła ich uspokoić , nie mogła przez nie spać, dlatego postanowiła coś z tym zrobić, bo długo by tego nie wytrzymała , ale co takiego ? Co musiałaby zrobić , by jej świat wrócił do tego momentu , w którym czuła się bezpiecznie , w którym była szczęśliwa , tak po prostu .. Matylda przeraziła się odpowiedzią na to pytanie .. i zasnęła .. Mimo wszystko postanowiła to zrobic , odnaleźć te miejsca, momenty w jej życiu, w których była szczęśliwa, beztroska , czuła się bezpiecznie . Na początku wydawało jej sie to proste , myślała , ze wykona to zadanie i w końcu odpowie sobie na te kluczowe pytania w jej życiu, te , które od dawna ja dręczą, nie dają spać , nie pozwalają jej iść na przód , przed siebie.. Matylda stała w miejscu, zatrzymała sie dokładnie tu , gdzie zgubiła jej definicje szczęścia , bo przecież nie można żyć bez tego, po prostu nie da się funkcjonować, spełniać marzeń, śnić .. Dlatego właśnie czuła , ze musi odbyć te podróż , chociażby miałaby być najdłuższa , najgorsza i najbardziej skomplikowana podróżą w jej życiu .. Przecież najtrudniej zajrzeć w głąb siebie, swych leków, pragnień, zmarnowanych bądź niewykorzystanych szans, tych wszystkich smutnych, samotnych twarzy, które przewalały się w głowie Matyldy bez przerwy, non stop .. Dlaczego po prostu na pewne rzeczy nie masz żadnego wpływy ? Dlaczego ludzie zawodzą ? Dlaczego oddajesz komuś swe serce po to , aby ktoś inne mógł je tylko zmiażdżyć , zniszczyć , bo dla niego nie jest nic warte a dla Ciebie to przecież całe życie , dlaczego tak bardzo pragniemy tego , co wcale nie jest nam potrzebne do szczęścia ? Dlaczego to co mamy odtrącamy , bo przecież nie może być tak łatwo , nie można być w tych czasach szczęśliwym , tak po prostu , to dziwne by było .. A Matylda właśnie tego chciała , zwyczajnego szczęścia .. Jak je odnaleźć kiedy gdzieś się schowało przed ludźmi , którzy go w ogóle nie rozumieli , nawet nie próbowali
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania