Menada

/daj krok do przodu i w las

- pozostaniesz przyćmiony/

 

nie potrzebuję już filozofii

gdyż w czasoprzestrzeni

umiejętności nieistniejących zmysłów

wyzwoli oksymoron

 

- taki majstersztyk

lśniącej chwili przyprószony modłami,

wołaniem do cholernego echa

(pusty kilkugłos)

Średnia ocena: 3.0  Głosów: 4

Zaloguj się, aby ocenić

Komentarze (4)

  • Artemisia 4 miesiące temu
    W tym wierszu widzę obraz rozgniewanej ergo rozczarowanej kobiety.
    Czyżby bunt menady?
    Pozdrawiam.
  • zingara 4 miesiące temu
    Celnie:) Również pozdrawiam
  • TseCylia 4 miesiące temu
    Temperamentny ten bunt.
    Pozdrawiam, Ewa :)
  • Grafomanka 4 miesiące temu
    Trudne masz wiersze, nie tylko bunt tutaj widać, a jeśli, to ten bunt ściśle pod kontrolą... 6

Napisz komentarz

Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania