Menu z gołą dupcią w tle

Czekam na obiad, a za oknem burza, wali niemiłosiernie.

Z kuchni wieje smakiem, utwierdzam cierpliwość, dla mnie to

zbyt cudne. Nie patrzę, gdy Ruda poprawia szlafrok, to i tak

zbyt wiele dla moich oczu.

Wczoraj dostałem wiadomość, że Zbyszka już nie ma,

dzwoniła jego żona,ale ja nigdy tak o niej nie myślałem.

Była jedną z nas, oczarowana jego talentem, urocza w swojej

naiwności gorszyła – codzienna nagość to dalej tabu.

Ruda ma klasę, nawet w tym kuchennym kubraczku

gwałci moje poczucie przyzwoitości. Mogłaby przynajmniej

ogolić lasy, i nie szczuć syberyjska tundrą. Ale ona ma to gdzieś,

i chyba tylko za to ją lubię.

No może nie tylko. Ale to już zbyt intymne.