Metalowe pudełko

Pudełko metalowe, znane mi dobrze,

lecz odnalezione zupełnym przypadkiem

przypomina, jak bardzo wciąż tęsknię ukradkiem.

Dowody delikatności duszy, w nim schowane,

choć dawno już ich być nie powinno,

budzą we mnie szczęście, zmieszane z winą.

Skrzynka ta niewielka, na pozór tak prosta,

skrywa skarb prawdziwy, który przetrwał

lata radości i niejeden smutek zimy.

Tęsknota wielka, na metalowym dnie złożona,

przemawia cicho w swej bolesności, że niemożliwe jest

przeżyć jeszcze raz tego, co dane było młodości.

Zbiór przedmiotów, pod szczelną pokrywą,

przywołuje uczucia te same

i uświadamia wyraźnie, że nic się nie zmieniło.

Pudełko metalowe, które zachowam na zawsze,

skłania do refleksji, więc zaczynam zgłębianie:

co było, minęło - a co z tego jeszcze powstanie?