Poprzednie części: Metamorfoza, Nowy Rok

Metamorfoza

przypadkowe spotkanie

stali chwilę bez słowa

zapatrzeni w siebie

rozpoznawali tylko zarysy gór

na które się kiedyś wspinali

razem zgodnie

z wielkim zaufaniem

każdy krok groził

oderwaniem od ściany

upadkiem w przepaść

uśmiechali się do siebie

nawet gdy wiatr szarpał ubiór

podawali rękę

aby ogrzać te chwile

w oczach było szczęście

wiele lat ...

cześć miło cię było spotkać

odezwali się jednocześnie

nie

to nie mogli być ONI

wtedy...

9.2024 andrew

Następne części: Metamorfoza Metamorfoza 2 Metamorfoza od morza

Komentarze (9)

andrew24 rok temu

🌸

piliery rok temu

Ładna scena ale brakuje tu czegoś co by nadało wierszowi kolorytu - mocy. Słowo "spadnięcie" zamieniłbym na upadek.

andrew24 rok temu

Ok, dzięki 🌻
Pozdrawiam serdecznie
Miłego dnia

TseCylia rok temu

Lata lecą, zmieniają perspektywę i nie tylko. Ładnie.

ireneo rok temu

Paciorku hejterski, ty być w tym trudna języka ten co utykać.
"każdy krok groził

oderwaniem od ściany

upadek w przepaść"

- jeśli groził to - upadkiem..., a nie - upadek.
Upadek to finał, gdyby np. Jezus nie utrzymał.
Takiemu malo kto zaufałby w iobliczu zagrozenia.
Gotów jeszcze popchnąć, by usłyszeć kogo ofiara zawoła sposród możliwych:
Jezus Maria, matko swięta, ku•`@ mać!

PatrycjuszKR rok temu

Bardzo mi się podoba 5 😁😉

andrew24 rok temu

🌻

zsrrknight rok temu

Świetne

andrew24 rok temu

🌻

Metamorfoza

Komentarze (9)

Napisz komentarz