Miałam taki sen

Miałam taki sen, że przypadkiem całkiem tak, wpadam nieproszona w Twój stabilny świat.

Miałam taki sen, a może też marzenie, że wcale nie przypadkiem przynoszę ukojenie.

Wierzyłam w moją siłę, utkaną z nut miłości, że stopi zimne serce, rozpali aż do kości.

Wierzyłam, że jak sięgnę i dotknę tam głęboko, wzejdziemy ponad rozpacz, wzniesiemy się wysoko.

A jaka rzeczywistość? Ty już od wielu lat, czekałeś nieświadomie, aż zmienię podły świat.

Uleczę wielki ból, wycisnę łzy wzruszenia, przytulę tak najmocniej, byś nie był już z kamienia.

Pokażę Ci na dłoni bijące ciepłem serce, nie będziesz bał się marzyć, trzymając je w swej ręce.

Opatrzę wszystkie rany, złagodzę miodem uszy, już teraz nic niestraszne, nie cierpisz już w swej duszy.

Czy sen się może spełnić? Czy wiara czyni cuda? Czy teraz będzie lepiej? Czy razem nam się uda?

Czy czyste, dobre serce ma siłę zmienić świat? W to bardzo mocno wierzę, pomimo wielu strat.