MIAŁEM CZTERY LATA NAUCZYŁ CZYTAĆ TATA

'trzy razy księżyc odmienił się złoty

a ja ze strachu zbrudziłem galoty'

Ojciec Zadżumionych 1970

Juliusz Słowacki feat Jacko z Kwidzyńca

przez całą długą noc tak smętną jak

tylko czternastowieczne

noce zimnego października potrafią

być słuchałem imienia

róży.

'wtedy umberto

przywdział strój merlina i zamachał

gwałtownie różdżką. wnet

zapachło smrodem świńskiej krwi

cienkim winem klasztornym suszonym bobem /moim ulubionym/

i jadem tojadu. pod czworgiem oczu bystrych dwójką

ślepych malachiaszaberengarajorgego wstałem

pozwiedzać własną bibliotekę'.

kocham książki nie -

zwykle mocno i nie jest to dziwne choć na zdrowy

rozum powinienem być nieskazitelnym

analfabetą. wcześnie nauczyłem się czytać a zaraz potem

dominik wyciągnął ze swojej magicznej tekturowej

walizki

/'z wołkowyska

ja jej przywióz tu takich nie robią'/ cienką

broszurę wydaną w białymstoku i kazał 'ty ją połknij - to

sławna książka wielkiego polaka jest!' -a wielki

polak narysowany

na okładce gapił się profilem

na

mnie

jednym

okiem. przez trzy dni po

ojcu zadżumionych cierpiałem

na sraczkę gorączkę nie

mogłem jeść płakałem szorowałem ręce

pod kranem zdobionym napisem

mariewnwerder i dwiema

swastykam. nocami prześladował mnie

słowacki. 'po dziś dzień mam przez

niego dreszcze i coś jeszcze'.

zaraz potem od chrzestnej matki dostałem

na urodziny trzy kwiatki i opowieści

z zaczarowanego lasu hawthorne’a

z pięknymi ilustracjami srokowskiego tak nie -

bywale pięknymi że znów kilka dni

gorączkowałem rzygałem. przez kilka lat

miałem dreszcze na samą

myśl o meduzie gorgonie. a mimo to

kocham. kocham książki ich zapach dotyk

fakturę okładek gdy pieszczą dłonie Światło

i światło co świeci w ciemności pomimo

wersów rotha który daremnie usiłował

kompleksem portnoya zniechęcić do seksu

osiemnastolatka

nazwij to snem

ale gdy Wielki Bibliotekarz zabierze mnie do

swojej Biblioteki stanę się molem książkowym

który nie tyka zatrutego papieru