Miasto
Otula mnie tylko zboże
Rosnące pod ciemnym niebem
Które słońce pragnie przebić
By rozjaśnić ten ciemny świat.
Wiatr cicho muska zboże
Które bezwładnie się kołysze
Lekko popychając mnie
Prowadząc przed siebie.
Wiatr kręci moją głową
Pokazując piękne miasto
Które jeszcze wczoraj żyło
Dzisiaj zniszczone płonie martwe.
Komentarze (10)
Śliczny wiersz. Jaka szkoda, że to, co tworzy człowiek jest tak kruche. Zwłaszcza przy starciu z jego machinami. Ironia. Tworzymy, by potem zniszczyć...
5
Co za... dał 1?!
Diamentowa Róża wierny fan
Ślicznie sformułowane :) wprowadza w nastrój, 4
Starałem się opisać to co widzę
Bardzo ujmujący
Zasługuje na 5
Nieidealna bez rymów łatwiej
Otula mnie tylko zboże
Rosnące pod ciemnym niebem
Które słońce pragnie przebić
By rozjaśnić ten ciemny świat.
Wiatr cicho muska zboże
Które bezwładnie się kołysze
Lekko popychając mnie
Prowadząc przed siebie.
te dwie zwrotki są naprawdę dobre, Podobał mi się wiersz, chodź ta ostatnia cześć jakoś nie przypadła mi do gustu była taka zgrzytajaca; ale dam 5 :)
Jeszcze popracuję nad tym i kiedyś Ciebie zadowolę :)
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania