Mieczem

z świątyni bożków niezłego dzieciństwa

przyniosłem skargi które chcę pogrzebać

bo dziwnie miejsce było mi domem

a za te błędy ja proszę – przebacz

czy mnie opuszczą złe duchy – nie wiem

co jak kajdany krępują ruchy

od zawsze byłem zdany na siebie

a na me prośby los bywał głuchy

może te próby są nieudolne

lecz kruszec twardy jest i szlachetny

obym go zdołał przekłuć w tę porę

tak żeby powstał stop nieprzeciętny

taki co mimo starć i wyszczerbień

jest godny użycia w kolejnej bitwie

bo już zbyt długą drogę przeszedłem

a echo bitew w uszach nie milknie