Między batatami a niebem
Frytki leciały po stole,
parmezan chrupał na batatach.
De Mono kamieniem i aksamitem
odkrywało słońce, przenosząc w odległe
spojrzeń tęsknoty.
By rozkruszyć lód w tej śmiesznej
kieszeni czasu
i dotknąć nieba.
Frytki leciały po stole,
parmezan chrupał na batatach.
De Mono kamieniem i aksamitem
odkrywało słońce, przenosząc w odległe
spojrzeń tęsknoty.
By rozkruszyć lód w tej śmiesznej
kieszeni czasu
i dotknąć nieba.
Komentarze (1)
Widać ciężką pracę nad warsztatem. Wykuwasz poezję młotem, a miotły rozstawiasz po kątach. Podziwiam.
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania