Miętowo - jaśminowa

Pachniała miętą i jaśminem.

Nie wiem, skąd się tu wzięła –

otulona szalem rudych włosów,

taka krucha i wiotka.

Usiadła przy stoliku,

założyła nogę na nogę.

Stopą kręciła małe kółka,

nie odrywając ode mnie wzroku.

Już kiedyś ją spotkałem.

Gdzie i kiedy? Nie pamiętam…

Jej rozsypane włosy

mieniły się w słońcu,

a rozchylone usta

pragnęły pocałunku.

Stanąłem tuż nad nią.

Zanim zdążyłem pomyśleć,

pochyliłem głowę –

i zapach mięty uderzył mnie w nozdrza.

To była ona.

Dziewczyna z moich marzeń.

Miętowo-jaśminowa.