Miłość

Ta piękna czerwona róża

Ta soczyście barwiona

Pełna życia i czułości

Zachowanych w jej ramionach

Czas mija nieustannie

Płatki tracą woń i barwę

Czerwień w ciężką czerń się zmienia

Więdną liście nie trwałe

Po czasie staje się krucha

Tak delikatna jak piórko

Które z lekkim podmuchem wiatru

Rozsypuje się i znika

Zostają jedynie płatków okruchy

Rozsypane po świecie

Tak jak zaginione wspomnienia

I te łzy po niej rozlane