Miłość Idealna

Pustka gdzieś w głębi gdy co rok miłość nas omija ,

Są obok bliscy przyjaciele a jednak samotność która dobija ,

Wmawianie co moment że doskonale sobie z tym radzimy ,

Jednak jak bardzo się okłamujemy tego w swych oczach nigdy nie widzimy ,

Każdy z nas ma lub miał taką jakże drogą osobę,

Której zaślepiony zauroczeniem spędzając znów samemu dobę,

Na widok jej chciałby biec móc wykrzyczeć swe uczucia,

By już na nowo nie odczuwać serca bolesnego kłucia ,

Na przekór wszystkiemu stać się pewnym chłopakiem,

Za którego przykładem podążając jego szlakiem,

Wyjdzie za uczuciem i okaże swej skrytej miłości,

Odkrywając karty wobec niej zamiarów teraz i w przyszłości,

By powierzyć jej wszystko i usłyszeć co na to nam odpowie ,

Czy zakończy się porażką czy na miłosnym słowie ,

I spędziwszy ze sobą najpiękniejsze w szczęściu lata ,

Wspominać ich będą potomkowie aż do skończenia świata.

Średnia ocena: 3.7  Głosów: 3

Zaloguj się, aby ocenić

Komentarze (3)

  • Buba godzinę temu
    Piękny wiersz, według mnie długie zdania robią robotę. Czyta się jakby to był obraz a nie wiersz :3
  • Młody Hubert godzinę temu
    Dzięki
  • realista
    Młody Hubert.
    W tym cały ambaras , aby oboje chciało na ras.
    Każdy idzie swoją drogą
    Jednak te drogi spotkać się nie mogą.
    Aż objawia się jakieś przeznaczenie
    Że te drogi mają wspólne znaczenie.
    Tu jednak samo się nie zadzieje
    Tu potrzebne działanie, nie tylko nadzieje.

Napisz komentarz

Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania