miłość potęgą

miłość mądrością życia

na chwilę zatrzymana w myślach

trwa nieskoczenie biciem serca

obdziera człowieka z warstw nienawiści

miłość szkicem na płótnie

odkrywa piękno

wydobywa z duszy to co najlepsze

złotą nicią srebrną igłą zszywa niegojące się rany

z głębin oceanów rozstań

pociesza skrzywdzonych

człowiek czasem bywa podły bo jest

zamyka twarde serca bramy

cichym otwiera usta słychać ich śmiech

zaraza radością dnia powszechnego

miłość to ufność i siła spotkania

to czułość i wyrozumiałość od Boga

Jezus dał przykazania

nauczył modlić się do Ojca Naszego

miłość ot barka cumująca do brzegu

po wielkim sztormie emocji i grzechu

lęków i fobii

w depresji ulecza ducha

strapionego siłą czarnej mocy

miłość fińskim nożem

co wycina inicjały na korze drzewa

serce maluje na betonowych murach

nie umiera

miłość rzeźbą kobiety

nieskalanej strukturą natury

gniewem Boga siła zniszczenia

jak wędrówka po bezdrożach bez celu

odnajdzie się wtedy gdy się nie spodziewasz

trafia pod strzechy zagląda do okien

jeśli chcesz by i ciebie odnalazła

nie zamykaj serca jasne marzenia

miłość ostudza pragnienia

wszelkie żądze i nieszczęścia

nie uciekaj

w cierpliwości

trwaj

nie pożądaj