Miłość XXI wieku
Zygmunt Jan Prusiński
MIŁOŚĆ XXI WIEKU
Naucz mnie kochać - nie mówiąc nic,
nawet szept odłóż do krainy ciszy.
Weź tylko ze sobą muzykę ciała -
skalecz mnie sobą dogłębnie...
Wtedy urosnę w potężne drzewo,
gałązką namaszczę wilgoć drgań.
Rozłóż się jak przestrzeń uroku,
przykryj mnie kolorem nieba.
Zatańczę ci akordem bluesa -
ten dźwięk rozpłynie się w nas...
Naucz mnie kochać w XXI wieku,
każdy wiek to inna parafraza tła.
6.03.2007 - Ustka
Wiersz z książki "Szudroczyć"
Komentarze (1)
Uważam, ze wiersz jest piękny; wrazenia sensoryczne przeplataja sie nawzajem w bardzo ladny i subtelny sposob. Nie wiem, jednak, czy ostatnie sformulowanie, ktore jest niejako podsumowaniem, jest tu wlasciwe. Czytelnik sam powinien dojsc do takiego wniosku...jakos mi ono nie pasuje do calosci. Chociaz, moze sie myle? A wowczas moja ocena bez watpienia powinna = 5.
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania