Minitomik ,,Schematy" - Wojna
Kartacze
Moich myśli
Rozrywają
Duszę która
Cierpi
Legiony
Mojej świadomości
Szturmują
Jej wątłe
Okopy
Saperzy
Mojej inteligencji
Wysadzają
Ostatnie już
Fundamenty
Miny
Moich zachowań
Urywają
Wychudłe jej
Nogi
Bomby
Mojego życia
Rujnują
Nieistniejące już
Miasta
Krzyki
Mojej duszy
Cichną
Wśród wojny
Istnienia
Następne części: Minitomik ,,Schematy" - Stolik Minitomik ,,Schematy" - Marność
Komentarze (12)
Bardzo klimatyczne. Podoba mi się - 5 ;)
Dziękuję bardzo, cieszę się :)
Powtórze raz jeszcze - brawo! Coraz ładniej Ci te wiersze wychodzą, zwłaszcza że teraz są naprawdę prosto od Ciebie, a to najważniejsze. Oczywiście 5 zostawiam :)
Dziękuję Ci bardzo! :)
Króciutki, ale to nie przeszkadza.
Tekst jest, uważam, skłaniający do chwili zastanowienia po każdej zwrotce i bardzo dobrze.
Zostawiam 5. :D
Dziękuję wielce :)
Świetne, krótkie ale bardzo treściwe i ciekawe.
Cieszę się, że Ci się spodobało :)
Ekstra :-D się wczułam, chociaż jest dość krótki :-P 5
Bardzo dziękuję :)
No i tutaj takie ułożenie wiersze jak najbardziej pełni ważną funkcję, nadaje takiego dramatyzmu, pośpiechu. Świetnie pomyślane, bardzo mi się podoba. Zostawiam 5 i błędów żadnych nie dostrzegłam :)
Dziękuję bardzo :)
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania