Misz-masz

Przytul mnie szybko, bo znikam jak szkic narysowany czarnym węglem. Jestem pozbawiona bieli, niczym przewodnik w czasie, który się kończy.

Trzymam w garści wspomnienia - tam rozmowy przy świecach i czerwone wino zamieniło się w słodki grymas na twarzy. Przynosi uśmiech, można się w nim przejrzeć niczym w lustrze.

Bo miłość jest labiryntem, zagubionym dzieckiem w ograniczonej przestrzeni.

Więc przytul mnie tak, jak przytulasz myśli, których nie można zdradzić, mimo że są uroczo wplecione w pragnienia i poruszają serca z kamieni.