mój jedyny przyjaciel

Wracając do cienia, on nie posiada żadnego mienia,

nie mając mienia nie poznał cierpienia,

nie czując cierpienia nie zaznał ciała przeznaczenia,

a bez jego przeznaczenia zaznał cierpienia.

Widzicie dlatego cień trzyma sie ciała mojego.

Dlatego ciągle wpływa negatywnie na moje ego.

Dlatego patrzy sie w plecy moje, czeka na moment zwątpienia.

Ze mną długo czekać nie musi, wracamy do naszego przeznaczenia.

Jak woda i ogień, niebo i ziemia

wypełniamy się jak słońce i jego przyćmienia.

Średnia ocena: 3.0  Głosów: 1

Zaloguj się, aby ocenić

Komentarze (1)

  • Sokrates 2 miesiące temu
    ciekawy wiersz i ten nieodzowny element cień

Napisz komentarz

Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania