Mój kameralny happening (lub zniknięcie pięciu aktorów)

----- Mam wrażenie że są to notatki do pisanej sztuki- ---

****

( tytuł techniczno- roboczy: Oklaski)

Tytuły: konkurs poetycki Teatr mój jest wielki

Bardzo wielki

Wszystko jest wielkie

Oklaski są wielkie=== Wielkie jest wielkie

Podtytuł: brak----- brak podtytułu wpisano: nie dotyczy

Numer strony -----numer: strona 1

Akapit: niepotrzebny

Liczba aktorów: może być czterech pięciu sześciu siedmiu ale nie może być dwóch aktorów jeden tylko aktor to śmierć teatru

/ aktorzy są poetami zostali ponumerowani mamy pięciu aktorów/

Aktorzy mają pędzle i kubełek z białą farbą

Sceny pierwsza druga trzecia i tak dalej

( szalone oklaski publiczności rośnie entuzjazm rośnie podniecenie zgaszono światło oklaski coraz głośniejsze zapalono światło wszyscy stoją zgaszono światło

nie stwierdzono „stania widzów”)

Widownię odwrócono na drugi bok oklaski nie milkną

/Ważne didaskalia: ta sztuka teatralna jest plagiatem wszystkiego co się pisze lub jest na etapie zakończenia lub zostało napisane/

Początek: poeta pierwszy wchodzi na scenę z pędzlem i wiaderkiem białej farby zatrzymuje się na środku i stawia kropkę dorysowuje jej krawędzie

/ głęboki ukłon BRAAAAAWWWOOO!!!! oklaski oklaski oklaski /

Poeta wykonuje obrót i klaszcze oklaski---- oklaski ---- oklaski

Widzowie wykonują najgłębszy znany dotąd ukłon

Poeci klaszczą po raz pierwszy w dziejach poeci klaszczą to dzieje ludzkie to oklaski

Poeta czwarty wcześniej byli poeci trzeci i drugi powtarzają tę czynność a po nim poeta piąty

Oklaski_____ oklaski ____ oklaski ___ oklaski

Mamy pięć kropek pięć poematów

Poeci startują teraz odbywa się wyścig slalom pomiędzy poematami= kropkami które są poematami

Oklaski coraz głośniejsze oklaski

Widownia zastyga w ukłonie tuż przy ziemi

Wszystko jest na dobrej drodze na pewno jest nieźle

Przerwa: przerwa bardzo szybko się kończy

Wybieramy zwycięzcę naszego konkursu poetyckiego

Było bardzo trudno konkurs był jak zwykle na obłędnie wysokim poziomie

Poeta pierwszy wybiega z wieńcem laurowym i górą kwiatów okrąża scenę i znika za kulisami

( to samo robią następni czterej poeci)

Każdy z poetów wykonał swoją rundę wokół sceny teraz każdy z nich obiega trzynaście razy swoją kropkę = utwór

Zrobione!

Głęboki ukłon pięciu poetów i jeszcze głębszy widzów

Ilu jest widzów? Na pewno więcej niż pięciu

Ważne: stwierdzono brak kurtyny a zatem widzowie są proszeni o natychmiastowe opuszczenie teatru!

Finał dnia konkursu poetyckiego:

Reżyser ( jedyna mówiąca postać): Myślę, że w ten sposób wystawimy dowolnie wielką liczbę sztuk wielkich sztuk wystawimy wiele sztuk w wielo- teatrze w wielkim teatrze

Aktorzy są proszeni o natychmiastowe opuszczenie teatru !!!!

Widzowie powinni natychmiast wyjść z teatru !!! Rośnie zagrożenie życia widzów!!!

Aktorzy są zagrożeni!!! Aktorzy muszą natychmiast wyjść z teatru!!!

Komentarz: aktorzy wyszli I widzowie wyszli

Aktorzy = poeci wyszli Nie ma już teatru

Nie ma i nie będzie teatru tego teatru wielkiego teatru

-----------------------------------------------------

Komentarz 1: kiedyś działał w tym miejscu wspaniały teatr, ale zaginął na planie geodezyjnym; coś się poprzesuwało, pomieszało, a my zaopatrzeni w stosowne rysunki zorganizowaliśmy wielką ekspedycję poszukiwawczo- ratunkową; akcja ratunkowa nadal trwa i nic nie wskazuje na możliwość odwrócenia tej karty- czytamy wciąż pierwszą stronę///

Komentarz 2: oklaski wciąż trwają, burza oklasków; początkowo byliśmy zachwyceni tą lawiną oklasków; wychodziliśmy przed dom, żeby sprawdzić, kto klaszcze, kto tak strasznie klaszcze? Nikogo nie było, to oklaski samo- się-wklaskiwały w przestrzeń; wcześniej też nikogo nie było= pusta ulica, pusty plac przed domem; było nas pięciu, nie mieliśmy wyjścia.... Zagraliśmy ten dziwaczny spektakl....

---------------------------------------

sierpień 2020