Mój miłościwy królu
Królem nigdy nie byłeś,
I pewnie nigdy nie będziesz.
Traktujesz ludzi z pogardą,
Jak gatunek podrzędny
Korona ci z głowy nie spadnie,
Jak chociaż odpowiesz „dzień dobry”.
Nie musisz się przy tym kłaniać,
Wystarczy ruch głową królewski, ozdobny.
Stanowisko i pieniądze –
Twoja sztuczna korona.
Drogie auto, a w środku
Twoja sztuczna żona.
Musi nieźle wyglądać,
Kiedy leży goła.
Uwypuklone miejsca
Jakby ją ugryzła
Silikonowa pszczoła.
Nie zapomnij do kościoła
Ubrać swej odświętnej szaty.
Królu, wrzuć dwa zera więcej,
Przecież jesteś bogaty.
Pamiętaj, by za życia,
Mój miłościwy królu,
Kupić najdroższy pomnik
Z czarnego marmuru.
Bo przecież kiedyś, jak każdy,
Pójdziesz zwyczajnie do piachu.
Pamiętaj tylko, żeby na pogrzebie
Nie było obciachu.
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania