Mój Przyjaciel

Któregoś razu 2 dusze zblakane się spotkały,

Nie sądzily, że śladem podążać będą tym samym,

Planują podróż przez świat,

Który nie jest im znany,

Wspierają się nad życie,

Wklepując w swe bluzy łzy życzliwe,

Posiadając wiedze że opuścić drugiego brata nie można by,

Zostają dla szacunku ,aby beczeć do końca z nimi można by.