Mój wiersz przy współpracy z Copiletem.

Moje serce pękło w Twej nieobecności, a umysł zmienił się w pustkę bez treści. Straciłem duszy fragment, pragnienie istnienia, błąkałem się w gniewu i mroku cienia. Wypity chmiel i grzybów dym, zatopiły mnie w chaosu rytm. Kiedyś w przepaść rzucę swoje ja, lecz z otchłani powrócę, by stworzyć świat. W nicości me echo trwać będzie w wieczności, aż znajdę Cię znów w minionych bliskościach, i choć w ogniu spłonę po raz wtóry, płomień ten zechcę uczynić mój który.

Mój wiersz przy współpracy z Copiletem.
Autor: KarolKacperK
Czytano 648 razy
Data dodania: 09.03.2025

Średnia ocena: 3.0  Głosów: 4

Zaloguj się, aby ocenić

Komentarze (2)

  • o nim pseud 9 miesięcy temu
    "i mroku cienia"
    Brakuje jeszcze "pod stopami" i będzie idealnie...
    5*
  • KarolKacperK 9 miesięcy temu
    Teraz zinterpretowałem to tak , że na przykład sugerujesz mi lub mówisz wprost że nie mam gruntu pod stopami . Ale o co by chodziło , w tej chwili nie mam pomysłu lub czasu na tą myśl . Czy możesz skomentować jeszcze któryś z moich krótkich tekstów ? Albo wszystkie , czy masz czas , czy czytałeś któryś poza tym ?

Napisz komentarz

Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania