Moja

Stoisz zawsze u mego boku,

wierna.

Towarzyszysz w modlitwach

tych głębokich

i tych snem przerwanych.

Czasem prosto w serce

nożem zadajesz cios

z zazdrości,

by zaraz objąć mnie

jak własność.

 

Lubowałem się w tej pazerności

odurzony promilami wyparcia,

gdy zaraz opatrywałaś tę ranę

bandażem przekonań.

 

Jesteś idealna

więc dlaczego przez Ciebie

wciąż jestem sam?

Średnia ocena: 0.0  Głosów: 0

Zaloguj się, aby ocenić

    Napisz komentarz

    Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania