Moja
Stoisz zawsze u mego boku,
wierna.
Towarzyszysz w modlitwach
tych głębokich
i tych snem przerwanych.
Czasem prosto w serce
nożem zadajesz cios
z zazdrości,
by zaraz objąć mnie
jak własność.
Lubowałem się w tej pazerności
odurzony promilami wyparcia,
gdy zaraz opatrywałaś tę ranę
bandażem przekonań.
Jesteś idealna
więc dlaczego przez Ciebie
wciąż jestem sam?
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania