Moje nudne życie
To jest mój dom, to moje miejsce,
osiedle bloków kolorowych.
Tu mieszka spokój, dobro, szczęście,
szczere prowadzi się rozmowy.
Na spacer z psem wychodzę rano,
sąsiedzki uśmiech koi duszę.
Latarnię mijam wciąż tę samą,
tą samą ścieżką chadzać muszę.
Znów na rowerze pędzi chłopiec,
spóźniony chyba już do szkoły.
Z zaciętą miną mknie sportowiec,
pozdrawia gestem pan wesoły.
W drzwiach domu wita zapach kawy,
ktoś dla mnie parzy ją o świcie.
Nie chcę rozrywki już, zabawy,
wszak kocham moje nudne życie.
Komentarze (9)
Po prostu 5. Rozmarzyłem się, rozpłynąłem...
;))
Uczucie po przeczytaniu mogę porównać do uczucia, jakie mam po wypiciu szklanki zimnej wody o 3:00 nad ranem. Wyśmienite.
Bardzo pozytywny wiersz. Daję 5😉 Rozbudził mnie energią po ciężkiej nocy. Pozdrawiam😉
Dzięki wielkie, zatem miłego dnia i również pozdrawiam;)
Fajny
Bardzo przyjemny wiersz... jakoś tak się cieplej zrobiło :)
Prawdopodobnie to opis tego, jak wygląda prawdziwe szczęście.
Jest to opis tego, jak zwykła codzienność, nazywana przez niektórych nudną, może przynosić spokój i błogie szczęście.
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania