Moje sny niedokończone

Bajkopisarze pożerają nam serca, pieszczotą

opisując świat.

Wycałowane marzenia, jak poduszki pełne puchu,

ulatują wysoko – tam gwiazdy są na wolności,

a niewinność prosi o jeszcze.

Wskakujesz do łóżka odchylając zasłonę dnia,

jak letni podmuch gaśniesz, skulona i zawstydzona

muskasz moje usta. Płaczesz.

A przecież zawsze mówiłaś:

„W sypialni, pod nieobecność Boga, robimy

rzeczy niewyobrażalne”. Pamiętasz?

Każdy koniec jest początkiem nowego.

Gdy się obudzisz mnie już nie będzie.

Ale nie pozwolę ci zasnąć.

____________________

https://www.youtube.com/watch?v=CaROl1j-xBY