Mokrość

Sabka wesoło

orbitowała wokół swojego pana,

zmierzając w stronę lasu.

Jej czujność wśród drzew

znikła w zabawie,

w głośnym szczekaniu.

Mokradła zbliżały się —

z każdym krokiem łamiąc gałęzie.

„Do nogi” —

natychmiast usiadła.

Zapakował ją do worka.

Wrzucił do stawu.

Głupi pies burknął pod nosem,

wracając do chaty.

Przed drzwiami

zobaczył Sabkę —

machającą ogonem

mokrą na wycieraczce.