MorsM MerituM

Na melinie są resztki z pedanta. Zgniłe jedzenie śmieci z rachunków, zlew popielniczką. Butelki i puszki całe imprezowe towarzystwo.

On w bandażach, po nieudanym wyjściu z domu bez klucza.

Siostra, przyjaciółka współuzależnienia jego dzieci, posprząta. Do pierwszej krwi, okaleczonych szklanek.

Patrzę przez palce, nie mój stary podobny mentalnie.

Widzę przez szpary, siostra nie wyrosła z procentu wiary, że to, co było człowiekiem, stało się odpadem.

Mój Mors obdarty z godności pociągania gwinta umiera z głodu i wyschnięcia. Naprawdę.