Morze i los

Gdzie wiatr bez celu hula po falach,

Gdzie słońce tonie w burzowych cieniach,

Tam statek płynie, samotny, dzielny,

Pod żaglem snuje historie codzienne.

Kapitan w milczeniu na pokładzie stoi,

W oczach blask, choć serce się boi.

"Czekam" – mówi do mroku bezkresu,

Jakby noc była kluczem do niebieskich adresów.

A marynarz młody, z duszą na klęczkach,

Z rumem w dłoni, z bólem w piersiach,

Szukając wiatru, co smutek rozwieje,

Zagląda w przepaść – tam świat się chwieje.

Morze nie pyta, nie daje odpowiedzi,

Lecz w jego pieśni głos serca śledzi.

Każdy tu płynie z losem w kieszeni,

Każdy na falach szuka przemieni.