Morze światła

W srebrne dni patrzę na migotliwe pole,

błyski falują jak ciche morze światła.

Jest ich tak wiele, że oczy toną

w spokoju rozlanego horyzontu.

Na papierze składam połowę serca,

drugą zatrzymuje oddech chwili.

Pisanie dojrzewa we mnie powoli,

słodkie jak owoce zerwane latem.

Dzięki tobie

wszystko jest lżejsze —

i dobrze mi trwać.