Może

Nie wiem, kiedy w nią wpadłem,

lecz wiem,

że w niej jestem.

W pajęczynie krzywizn

mojego życia

lepkie nici

obmacują mój strach,

a ja dyndam na nich

bezradny,

jak patyk w strumieniu

bełkoczących ulic.

I ciągle myślę

tylko o tym,

że wreszcie przyjdzie tu pająk.

I...

po co mu te resztki?