Może nie muszę

Jestem silna —

bo tak trzeba.

Boję się,

że się poddam

i zawiodę wszystkich wokół.

Życie bywa trudne,

ale zdarzają się chwile szczęścia —

rzadkie

jak oddech wolności.

Gdybym mogła,

uciekłabym

jak uwięziony ptak.

Już nie

ratować innych,

lecz sprawdzić,

czy niebo

uniesie także mnie.

Może nie muszę już

walczyć,

żeby inni żyli spokojnie.

Kiedy wreszcie zdejmę pancerz,

rozwinę skrzydła

i popłynę w świat,

który mnie woła.

Średnia ocena: 4.0  Głosów: 7

Zaloguj się, aby ocenić

Komentarze (7)

  • Sokrates 2 miesiące temu
    Podoba mi się ta tęsknota za uwolnieniem od cudzych spraw.
  • Hubert Marianowicz 2 miesiące temu
    Piękny, prawdziwy i życiowy tekst. Pozdrawiam, ocena 5.
  • Dona65 2 miesiące temu
    Dziękuję
  • Dona65 2 miesiące temu
    To mój pierwszy wiersz. Nie znam się zbytnio na poezji. Ot tak usiadłam i napisałam. Tylko w duszy ta poezja mi wciąż tkwi i w koncu stwierdziłam że muszę ją przelać na papier. Piszcie czy mam próbować dalej, czy dać sobie spokój. Mam skończone m.in.liceum plastyczne, moze zostać przy malowaniu ?
  • Bettina 2 miesiące temu
    Spróbuj nie pisac dla pierników.
  • Piotrek P. 1988 2 miesiące temu
    Dona65 ; wszystkie trzy utwory, które opublikowałaś, oceniłem na 5.

    Pozdrawiam 🙂
  • Dona65 2 miesiące temu
    Dziękuję za te słowa. Dużo one dla mnie znaczą❤️

Napisz komentarz

Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania