Może nie muszę
Jestem silna —
bo tak trzeba.
Boję się,
że się poddam
i zawiodę wszystkich wokół.
Życie bywa trudne,
ale zdarzają się chwile szczęścia —
rzadkie
jak oddech wolności.
Gdybym mogła,
uciekłabym
jak uwięziony ptak.
Już nie
ratować innych,
lecz sprawdzić,
czy niebo
uniesie także mnie.
Może nie muszę już
walczyć,
żeby inni żyli spokojnie.
Kiedy wreszcie zdejmę pancerz,
rozwinę skrzydła
i popłynę w świat,
który mnie woła.
Komentarze (7)
Podoba mi się ta tęsknota za uwolnieniem od cudzych spraw.
Piękny, prawdziwy i życiowy tekst. Pozdrawiam, ocena 5.
Dziękuję
To mój pierwszy wiersz. Nie znam się zbytnio na poezji. Ot tak usiadłam i napisałam. Tylko w duszy ta poezja mi wciąż tkwi i w koncu stwierdziłam że muszę ją przelać na papier. Piszcie czy mam próbować dalej, czy dać sobie spokój. Mam skończone m.in.liceum plastyczne, moze zostać przy malowaniu ?
Spróbuj nie pisac dla pierników.
Dona65 ; wszystkie trzy utwory, które opublikowałaś, oceniłem na 5.
Pozdrawiam 🙂
Dziękuję za te słowa. Dużo one dla mnie znaczą❤️
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania