Mroczna
Widziałam w życiu ludzkie tragedie, Kłamstwa, przy których słońce blednie. Niekończące się deklaracje i przepowiednie,
Mam własny kodeks, który siedzi we mnie.
Znam smak porażki i rozczarowania,
Moja dłoń nie służy do głaskania.
Nie jestem kruchą laleczką z porcelany, Zrywam łańcuchy i zrzucam kajdany.
W lustrze nie widzę już dawnej siebie, Jestem twarda, oddam życie za ciebie. Niewiele rzeczy robi na mnie wrażenie,
Na mojej twarzy to nie jest zdziwienie.
Język mój potrafi być ostry jak brzytwa, Maksymalna odporność psychiczna.
Wiem, po czyjej stronie stoi racja, Inteligentna i prosta zimna kalkulacja.
Nie usłyszysz ode mnie czułych słówek,
Nie usłyszysz też głupich wymówek.
Noszę w sobie ogrom zalegającego gniewu,
Jak wiesz, nie biorę już lekcji śpiewu.
Fałszywym ludziom pozwalam się pogrążyć,
Zdejmij maskę, a możesz jeszcze zdążyć. Nie udawaj niewiniątka, bo masz umazane ręce,
Nie pchaj brudnych łap w moje sprawy nigdy więcej.
Na mojej skroni dojrzałość siwizny,
Rany pod skórą to rozrośnięte blizny.
Nie boję się ponownego zranienia,
Patrzę w przeszłość, to daje do myślenia.
Niczego się nie boję!
... Już
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania