Mrok

Mrok nagły ogarnął mnie

Nie wiem co on ode mnie chce

Dopiero wtedy dowiedziałam się

Że w mroku strach ogarnia mnie

Bo nigdy nie wiadomo, co w niej czyha

Czy jakiś potwór w niej nie dycha

Ale jakoś muszę się nauczyć w niej żyć

I żebym przestała takim wielkim tchórzem być

Bo kiedyś w końcu zgasnął wszystkie światła i zapadnie mrok

I w końcu będę musiała zrobić swój pierwszy krok

Krok ku wolności

Żeby mi nie popękały wszystkie kości

Chciałabym, żeby w końcu nastała światłość

Wtedy by na przedzie górowała moja śmiałość

Aż w końcu przestałabym się bać

W końcu z życia zaczęłabym więcej czerpać

W końcu udałoby mi się zaznać szczęścia

Nie ma dla mnie przeszkód nie do przejścia

Umiem się uporać z rożnymi trudnościami

Nie zawsze sprawdza się to, że nieszczęścia chodzą parami

Zawsze da się znaleźć wyjście z każdej sytuacji

Czyżbym nie miała racji?

Doprowadzę do tego, że światłość zacznie górować

A ciemność zacznie się przed nią chować

Ja zacznę swoje panowanie nad całą Ziemią

Niech mnie Panią wszystkich ludzi uczynią

W końcu stanę się ich wszechwiedzącą boginią

Do mnie będzie należeć chwała i sława

Moje imię będzie to Ludosława

Bo lud będzie mnie sławił cały

Nawet gdyby nienawiści w moją stronę padły strzały

To ja tę nienawiść swoją mocą poskromię

Tak, że przez mój gniew będą się mnie wszystkie narody bały

Wtedy zapanuje na tym świecie porządek

Żeby ze mną nie zadzierać - tak będzie im podpowiadał ich zdrowy rozsądek

W końcu oddadzą mi cały swój majątek

Żeby odkupić swoje winy

I w mojej wierze przyjąć chrzciny

Tego właśnie chcę

I nikt nie powstrzyma przed tym mnie

Więc przed tym ostrzegam cię