Mroki

Te same ulice

A inne kroki

Zaułki pełne tajemnic

Nie kuszą

Lekkim drżeniem powietrza

Przemierzam stare dachy

Zaglądam łapczywie w drzwi kamienic

Nie oczekując zdziwienia

To już tylko miasto

Fontanna bezimiennych brył

Piaski ludzkich głów

I śmiech majowych par

Nawet kocia twarz poetki

Nie wzrusza jak kiedyś

Gdybyś tylko tu był...