Mróz tego lata

Kolejne lato, siedzę na balkonie z fajką. A nawet bez niej... Samotnie. Przecież tym razem miało być świetnie. Siedzę znowu w czterech ścianach, po mojej głowie kręci się zabawa, chcę się choć trochę uratować.

Kolejne lato, boję się spokoju i boję się akcji. Boję się siedzieć w domu sam na sam z trudnym towarzystwem... Z swoją głową, boję się wychodzić, myśląc o tym co mogę zrobić znając moją szaloną naturę.

Kolejne lato, gdzie są wszyscy ludzie, którzy chcieli mnie wybrać, nagle odległość i każda drobnostka to problem bo przecież ze mną się rozmawia tak miło przy okazji.

Kolejne lato, myślę o poprzednich, dziękując z całej siły za to, że już przeminęły.

Kolejne lato, nie chcę go znowu wspominać najgorzej bo się boję, że wtedy będzie ostatnim.

Kolejne lato, próbując wszystko naprawić jednak jak naprawić coś?

Średnia ocena: 3.8  Głosów: 4

Zaloguj się, aby ocenić

Komentarze (6)

  • Pan Buczybór dwa lata temu
    umiarkowanie interesujące
  • Morus dwa lata temu
    Tyłka ten tekst nie urywa. Zgadzam się z przedpiścą.
  • Pan Buczybór dwa lata temu
    Z przed-czym xd?
  • Morus dwa lata temu
    Przed - piścą, czyli osobą, która napisała komentarz powyżej mojego.
  • wicus dwa lata temu
    Byłbym większym optymistą od moich Przedpiśców - jeśli można zapożyczyć to kapitalne określenie od Morusa - dałem temu utworowi pełne pięć gwiazdek, bo to interesujący i dobrze napisany portret stęsknionej i niespokojnej duszy, który nieczęsto można napotkać.
  • Houston dwa lata temu
    W punkt ujęte, pięć gwiazdek :)

Napisz komentarz

Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania