Muskoka

Wśród szumów, szelestów i tarć silniejszy bywam,

gdy myśl zostawiam w jej runie,

gdy ciałem dotykam jej kory.

 

Puszcza we mnie się wdarła,

a ja w niej gubię drżenia kości.

Oddechem zapuszczam w nią korzeń

i już nie słyszę wiatru.

 

Idę w ciernie, idę w ciszę gęstwiny,

w płomień ogniska, by ból mi wypalił, nim łzy mnie zobaczą.

Dotykam miejsc zapomnianych

głęboko pod sercem.

Odmarzam do życia.

 

A ona nie moja.

Moja kochanka.

Najskrytsza.

Muskoka.

Średnia ocena: 5.0  Głosów: 2

Zaloguj się, aby ocenić

Komentarze (3)

  • Andrzej B.

    Piękny klimat, bardzo mi bliski. Muskoka ma powab tajemnicy.

  • Marabut

    Cześć, Andrzeju! Muskoka to piękna kraina na północ od Toronto, a jak sam po sobie wiesz, pewnych osobników do lasu ciągnie. 😉
    Dzięki za komentarz i wizytę.

  • Andrzej B.

    Marabut, w Twoim lesie czuję się jak u siebie i zawsze z przyjemnością tu goszczę. Słowa to tylko wierzchołek lodowej góry, a w środku niej siedzi człowiek. Masz gorące serce, potrafisz topić lody i za to Cię lubię.

Napisz komentarz

Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania