My teraz

Niewidoczny, ten jesienny taniec

prowadzi go chochoł weselny

całe narody kręcą się w kółko

i haracz składają codzienny

my bezimienni, bez twarzy

bez spotkań, bez rozmowy

i nie wiemy, czy nasz świat

będzie lepszy czy tylko nowy

tęsknota zamknięta w murach

bezsenna wygląda przez okno

a nadzieje jak liście jesienne

opadłe, w deszczu mokną