myśl

Nicość przesuwa się przez każdy zakamarek mojego ciała.

Patrzę się na pustą ścianę i pierwszy raz nie mam nic w głowie.

Nie wiem jakie literki nastukać na klawiaturze, nie mam pojęcia jak ubrać zdania.

Czy znów pisać o Tobie? Skupić się na sobie? Czy może powinnam oddać siebie w tą nicość i pozwolić sobie nie czuć nic?

Odebrałeś mi każdą dobrą myśl i wziąłeś jak swoje,

wszedłeś w moje życie, nie pytając czy możesz wejść w butach,

a jak postanowiłeś wyjść, nie zamknąłeś za sobą drzwi.

Może proszę o zbyt wiele, ale czy oddasz w końcu to co moje,

i chociaż przymkniesz drzwi ?