N S Nienawiść + list

Proszę Was czytając, wyobraźcie sobie, że słyszycie głos Krystyny Czubówny.

W przyrodzie wszystko, co żyje, dzielimy na faunę i florę. Gatunek, o którym chcę dziś opowiedzieć zalicza się do tej pierwszej. Różni się jednak od większości kilkoma rzeczami, jakie udało mu się wykształcić przez lata ewolucji. Zaliczyć do nich możemy poruszanie się na dwóch tylnych kończynach, choć zaobserwowałam, że po wypiciu ognistej wody, zdarza się i na czterech – taki powrót do szczenięcych lat, a nawet na dwóch przednich, ale to potrafią nieliczni.

Drugim, co odróżnia ich od większości, jest umiejętność porozumiewania się nie tylko w sposób, jaki robią to im bliscy krewni. Prócz pohukiwania, uderzania się w tors górnymi kończynami zwiniętymi w kulki, tupania lepiej rozwiniętymi i mocniejszymi odnóżami bliżej odwłoka, potrafią wydawać z paszczy gębowej inne dźwięki modulując je odpowiednio do nastroju. Wykształciły też zdolność porozumiewania się za pomocą bazgrania na czymś, co przypomina biały liść, znaków przypominających rzędy robaczków. Robaczki bywają różne. Czasem mają długie ogonki i czułki, wszystko jest zależne od charakteru twórczego bazgrającego.

Kolejną rzeczą, która ich odróżnia, jest uczucie i okazywanie nienawiści.

Łącząc ze sobą dwie ostatnie umiejętności tworzą coś na podobieństwo wiadomości, którą by przekazać wybranemu osobnikowi, dostarcza ją inna, do tego celu wybrana jednostka.

Jak już zdążyliśmy się pewnie niejednokrotnie przekonać, do wyładowania nagromadzonych emocji, frustracji i gniewu różne gatunki wykorzystują kopulację. I tu jest podobnie. By stworzyć wiadomość zawierającą nagromadzoną w osobniku nienawiść, używają ciągu robaczków, wyrażającą stwierdzenia związane z seksem lub narządami płciowymi.

Myślę, że nie muszę ich tutaj przytaczać, ponieważ nasz gatunek posiada coś, co określamy słowem domyślność.