N.A. A.M.E.N.

trzymany w klatce gniew i pieśń wolności

wiercący się jak pies

pisze słowa na stalowej ziemi

zimnej od krwi

błądzący wokół wonnego kwiatu

sypiący pył henny

w oczach na których czerwonych gałęziach

siadały kuny w kajdanach

nad nim niewinność wisząca na niebie

jej twarzy całkiem nie widząc

obraca się wokół jak żmija

trzymany na łańcuch twardy i silny

z rdzą co znika jak zjawa

w końcu zagryza zębami jej kraniec

i zakuł się bardziej na amen