Na cztery

PIERWSZA JAK CIAŁO

Nie każda rana daje się zszyć

a jednak krew ma swój rytm

wers to nie rozum, lecz mięsień

który w nocy bije szybciej.

DRUGA JAK ŚWIAT ZEWNĘTRZNY

Fala tłucze się o brzeg

butelki tłuką się o chodnik

to tylko ciało, które pamięta

że wszystko musi się powtarzać.

TRZECIA JAK PYTANIE

Czytam wiersz i pytam,

czy ktoś w nim oddycha,

czy tylko ściana sapie pustką.

CZWARTA JAK WYROK

Jeśli nie ma śladu człowieka,

zostaje dym i pusta butelka,

i cisza, która wbija gwóźdź.