Na dnie mojej jaźni

Na dnie mojej jaźni

szeleści listowie

budzi wyobraźnię

szumi w mojej głowie

wibruje energią

natchnieniem się spiętrza

staje się okienkiem

do mej duszy wnętrza

żółknie i opada

znów zbiera się w pąki

pośród nieba cudnej

kołysząc się łąki

zmienia swoje kształty

myśli me rozpala

od czasu uwalnia

olśniewa zniewala

fatamorganami

obrazów mnie pieści

a ja nigdy nie wiem

co mi wyszeleści