na jeziorze

martwa cisza uśpiła fale

prawie w kamiennym bezruchu

jeszcze wczoraj jezioro marszczyło skórę a lekki wiatr podmuchem wyrównywał zmarszczki

w trzcinach zacumowały liście

zwijają ostre brzegi

zniszczone od słońca i piasku na sąsiedniej plaży

niczym chłopcy swoje żagle na posągowych masztach

słońce nad wodą rozpaliło ogniska

w czerwieni dostojność postrzępionych chmur miesza się z czernią nadchodzącej nocy

a na przystani skrzypiąca keja

odlicza kroki

do poranka