Na kirkucie
Na kirkucie cisza i zapomnienie
Nikt nie odwiedza starych grobów
Tylko wiatr szepcze modlitwy
I liście szeleszczą jak łzy
Na kirkucie brak śladu życia
Nikt nie zapala zniczy i świec
Tylko chwasty i śmieci rosną
I ptaki krzyczą jak krzyk
Na kirkucie ból i cierpienie
Nikt nie pamięta ludzkich losów
Tylko kamienie i napisy świadczą
I gwiazdy błyszczą jak znak
Komentarze (4)
Bardzo dojrzały wiersz . Stawiam piatke!
Przypomniało mi jedną piosenkę https://www.youtube.com/watch?v=2mKpqp1Ialk
1) Nie słyszałam o "szeleszczący łzach"?
2) Na kirkutach kładzie się kamyki; nie świeci zniczy ani nie kładzie kwiatów. Chyba, że czyni to ktoś z zewnątrz.
3) Każdy opuszczony cmentarz stać się może tym kirkutem. Tu nie ma żadnych wyjątków!
"Szeleszczących" - literówka. Przepraszam zawstydzona ;-)
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania