Na niebie ponad głowami

Na niebie ponad naszymi głowami

Jedzie w rydwanie nocy pan,

By na tronie zasiąść znów

I otworzyć bal,

Ale której z gwiazd

Podaruje pierwszy taniec,

Której z nocnej zórz

Skradnie blask

Tego nie wie nikt

I niech tak pozostanie

By świat jeszcze jakieś

Tajemnice miał.

I by jutro w cieniu nocy

Mógł się odbyć

Bal spadających gwiazd,

Które szukając pomocy

Chcą uciec tam,

Gdzie my żyjemy

Krótki dzień

Martwiąc się tym,

Że nie odnajdziemy

Siebie w natłoku

Obcych win.

A one nieba córy marnotrawne

Oddają za nasz jeden ludzki dzień

Miliony lat

Miliony chwil,

Które beztrosko na niebie mogłyby, żyć

A my biegniemy im na spotkanie

Aleją kłamstw i prawd,

Bo nikt tak naprawdę

Nie zna odpowiedzi na pytanie,

Czy my jak te gwiazdy

Żyjemy tylko raz.