na ostatnim akordzie nocnego tramwaju

nieruchome powieki

w takcie na trzy czwarte czytały powietrze

na szybie zaparowany nieregularny ślad

po ciepłym oddechu

ramionami obejmował futerał skrzypiec

jakby okrywał dziecko całunem

wpatrzona w bliznę na jego policzku

w narkotycznym omamie widziała

jak powoli pękała

ciemnowiśniowe skrzepliny wypełniały jej kieszeń

a tramwaj pędził oszalały

za zakrętem upadła

uniósł spojrzenie wstał

i ustąpił jej miejsca w pustym przedziale

wysiedli przy samotnym kościele bez dzwonnicy

pachniała lipa obok cmentarnej bramy

zaskrzypiała nawa świętością której nie było

zapalił świece na marmurowym ołtarzu

a nuty oparł o świecznik

pod krzyżem zadrżały struny

jego i skrzypiec

to było więcej niż dotyk

to było przenikające fizyczne podniecenie

ostatni nokturn ugasił pragnienie

tramwaj wyleciał z rozkładu istności

została tylko cisza na pięciolinii

zapętlonych szyn

https://www.youtube.com/watch?v=9P1c366p89Q

Komentarze (13)

Grain 03.08.2021

Dla mnie słaby tekst, z linkiem jeszcze gorszy.
Przeczytaj i posłuchaj tego

https://ising.pl/joanna-zagdanska-rekawiczki-tekst

Nuria 03.08.2021

Lubię Ciebie czytać, ale dzisiaj jakoś tak te słowa są wysilone, a cała druga strofa wydaje się zbędna..
"...wysiedli na następnym przystanku" - zmieniłabym na "wysiadł".
"...tramwaj wyleciał z rozkładu istności" - po co to udziwnienie "istności", po prostu z rozkładu wyleciał.
Nie oceniam.

Pasja 04.08.2021

Dziękuje za spojrzenie. Czy wysilone? Może. Oni wysiedli obydwoje. Czasem lubię udziwnienia w takiej wersji. Rozkład byłby zbyt prosty dla życia.

Pozdrawiam serdecznie

Trzy Cztery 04.08.2021

ramionami obejmował futerał skrzypiec
jakby okrywał dziecko całunem

- dźwięk skrzypiec jest czasem rzewny, przejmujący, jak płacz, a więc to okrywanie ramionami futerału, w którym ukryta jest ta rzewność - ładne. Tulenie martwego płaczu. Martwego, no bo mamy tu całun.

A wiersz jakiś taki wampiryczny:)

Widziałabym realizację w czarno-białym, niemym, kinie. Cmentarz, podkrążone oczy skrzypka z wystającymi kłami...
No i żart na końcu. I wesoła melodyjka. Żeby widzowie starego kina wyszli z budynku, mimo wszystko, odprężeni.
Bo czy tory mogą tworzyć pięciolinię? Raczej - czterolinię. Raczej - sześciolinię. Może nawet - ośmiolinię.

Szyny zwykle idą parami, podwójnie. A pięć to liczba nieparzysta.

na pięciolinii
zapętlonych szyn

- może w tej nieparzystości jest haczyk tego tekstu? Nawet ciekawe.

Pasja 08.08.2021

Rozebrałaś jak zwykle w klimacie niemego kina. Dziękuję bardzo.

Pozdrawiam

Dekaos Dondi 04.08.2021

Pasjo↔Bardzo wyobrażeniowy sens. Można by zwizualizować całość ze wstawkami pędzącego tramwaju.
No i zakończenie. Pięciolinia. Jakby o jedna szyna za dużo, lub za mało.Jak to w życiu. Można się zapętlić czasem:)
Pozdrawiam:)↔%

Pasja 08.08.2021

Dziękuję za zapętlenie się w wierszu i wyobrażenie.

Miłej niedzieli

Wrotycz 05.08.2021

Miłość i śmierć, i tramwaj zwany pożądaniem. Bliskości, jedności w rozpaczy.
Siła pamięci, mimo końca "istności".
Muzyka. Tylko ona przetrwa. Upomni się w tych miejscach o powrót.
Ależ klimat! Zabrał mnie tam.
5!

Pasja 08.08.2021

Dzięki piękne za przetrwanie muzyki i powroty do klimatów już przeszłych, ale nie kończących się nigdy.

Pozdrawiam!

MarBe 05.08.2021

W miłości jak i w kościele słychać muzykę, lecz nie zawsze jest ona wspaniała i doniosła.
Pozdrawiam

Pasja 08.08.2021

Dzięki za uwagę na kościelnej muzyce. Pozdrówka

Maurycy Lesniewski 08.08.2021

Ciemne barwy, muzyka ożywiająca obrazy mimo, że bolesne jednak wytęsknione i bardzo potrzebne.
Tekst wymuszający zatrzymanie się, zamyślenie i ponowne przeanalizowanie hierachii wartości.
Pozdrawiam Pasjo!

Pasja 13.08.2021

Dziękuję za jestestwo u mnie i jak zawsze ciekawy odbiór.

Pozdrawiam

Grain 03.08.2021
Dla mnie słaby tekst, z linkiem jeszcze gorszy.
Przeczytaj i posłuchaj tego

https://ising.pl/joanna-zagdanska-rekawiczki-tekst
Nuria 03.08.2021
Lubię Ciebie czytać, ale dzisiaj jakoś tak te słowa są wysilone, a cała druga strofa wydaje się zbędna..
"...wysiedli na następnym przystanku" - zmieniłabym na "wysiadł".
"...tramwaj wyleciał z rozkładu istności" - po co to udziwnienie "istności", po prostu z rozkładu wyleciał.
Nie oceniam.
Pasja 04.08.2021
Dziękuje za spojrzenie. Czy wysilone? Może. Oni wysiedli obydwoje. Czasem lubię udziwnienia w takiej wersji. Rozkład byłby zbyt prosty dla życia.

Pozdrawiam serdecznie
Trzy Cztery 04.08.2021
ramionami obejmował futerał skrzypiec
jakby okrywał dziecko całunem

- dźwięk skrzypiec jest czasem rzewny, przejmujący, jak płacz, a więc to okrywanie ramionami futerału, w którym ukryta jest ta rzewność - ładne. Tulenie martwego płaczu. Martwego, no bo mamy tu całun.

A wiersz jakiś taki wampiryczny:)

Widziałabym realizację w czarno-białym, niemym, kinie. Cmentarz, podkrążone oczy skrzypka z wystającymi kłami...
No i żart na końcu. I wesoła melodyjka. Żeby widzowie starego kina wyszli z budynku, mimo wszystko, odprężeni.
Bo czy tory mogą tworzyć pięciolinię? Raczej - czterolinię. Raczej - sześciolinię. Może nawet - ośmiolinię.

Szyny zwykle idą parami, podwójnie. A pięć to liczba nieparzysta.

na pięciolinii
zapętlonych szyn

- może w tej nieparzystości jest haczyk tego tekstu? Nawet ciekawe.
Pasja 08.08.2021
Rozebrałaś jak zwykle w klimacie niemego kina. Dziękuję bardzo.

Pozdrawiam
Dekaos Dondi 04.08.2021
Pasjo↔Bardzo wyobrażeniowy sens. Można by zwizualizować całość ze wstawkami pędzącego tramwaju.
No i zakończenie. Pięciolinia. Jakby o jedna szyna za dużo, lub za mało.Jak to w życiu. Można się zapętlić czasem:)
Pozdrawiam:)↔%
Pasja 08.08.2021
Dziękuję za zapętlenie się w wierszu i wyobrażenie.

Miłej niedzieli
Wrotycz 05.08.2021
Miłość i śmierć, i tramwaj zwany pożądaniem. Bliskości, jedności w rozpaczy.
Siła pamięci, mimo końca "istności".
Muzyka. Tylko ona przetrwa. Upomni się w tych miejscach o powrót.
Ależ klimat! Zabrał mnie tam.
5!
Pasja 08.08.2021
Dzięki piękne za przetrwanie muzyki i powroty do klimatów już przeszłych, ale nie kończących się nigdy.

Pozdrawiam!
MarBe 05.08.2021
W miłości jak i w kościele słychać muzykę, lecz nie zawsze jest ona wspaniała i doniosła.
Pozdrawiam
Pasja 08.08.2021
Dzięki za uwagę na kościelnej muzyce. Pozdrówka
Maurycy Lesniewski 08.08.2021
Ciemne barwy, muzyka ożywiająca obrazy mimo, że bolesne jednak wytęsknione i bardzo potrzebne.
Tekst wymuszający zatrzymanie się, zamyślenie i ponowne przeanalizowanie hierachii wartości.
Pozdrawiam Pasjo!
Pasja 13.08.2021
Dziękuję za jestestwo u mnie i jak zawsze ciekawy odbiór.

Pozdrawiam

Napisz komentarz

Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania